با تو:زمین گاهواره است که مرا در آغوش خود می کشاند
با تو :همه ی رنگ های این سرزمین را آشنا می بینم
باتو:پرندگان این سرزمین خواهان شیرین زبانی منند
با تو :سپیده هر صبح بر گونه ام بوسه می زند
باتو:آهوان این صحرا دوستان هم بازی منند
با تو:من در عطر یاس ها غرق می شوم
باتو: نسیم گیسوانم را شانه می زند
با تو:من در شکوفه می شکفم
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم خرداد ۱۳۸۵ ساعت توسط مهدی شریعتی
|