نوميدي هنگامي كه به مطلق مي رسد يقيني زلال و آرام بخش مي شود. چه قدرت و غنائي است در ناگهان هيچ نداشتن! اضطرابها همه زاده ي انتظارها است. هيچ گودوئي در راه نيست. در اين كوير فريب سرابي هم نيست. جاده ها همه خلوت،راه ها همه برچيده و چه مي گويم؟ هستي گردوئي پوك! به انتهاي همه ي راه ها رسيده ام، جهان سخت فرتوت و ويرانه است. چه كنم؟
بسم الله
متنی که در ادامه خواهید خواند گزیده ای از نوشته ی دکتر صادق طباطبایی- خواهر زاده ی امام موسی صدر- می باشد که بمناسبت سالگرد مرحوم علی شریعتی نگاشته شده و حاوی ناگفته هایی از خاکسپاری مرحوم دکتر علی شریعتی می باشد:
البته این نوع زنها که در پشت مجله «زن روز» (در آن زمان و در این زمان در اینترنت ) میبینیم در اروپا هم هستند اما در جاهای مخصوص !! به عنوان «زن شب» این غیر از زن اروپایی است ... فقط بعضی از زنان اروپایی هستند که ما حق داریم بشناسیم . آنهایی را که فیلمها و مجله ها و تلویزیون ها و رمانهای نویسندگان جنسی به ما نشان میدهند به عنوان تیپ کلی «زن اروپایی» یه ما میشناسانند
....آبی آسمان که میبینم و می دانم که نیست
و خدایی که نمیبینم و میدانم که هست.
مرحوم علی شریعتی
با سلام خدمت تمام دوستان عزيز!
از جايي كه بيشتر بازديد كنندگان اين بلاگ شيعه هستند من تصميم گرفتم اولين پستي كه در اينجا ميگذارم هم از كتاب "تشيع علوي و تشيع صفوي" دكتر باشه كه براستي تعريف تقريبا جامع و كاملي از مذهب شيعه داره .البته چند پست آينده(پستهاي من) ادامه ي همين مطلب خواهد بود..
خاكشيريسم
داستان آن دلاك (كارگر حمام) را حتما شنيده ايد؟ در زمان قديم كه حمام هاي چهل ستون چهل پنجره بود_ و حالا چيزهاي ديگري جانشين آنها شده_دلاكها تمام علوم را دارا بودند و معمولا مورد مشورت همه ي شخصيت ها قرار مي گرفتند، چون در يك حالتي مشتري در اختيار دلاك واقع ميشد كه كاملا تسليم او بود،مدت حمام هم معمولا طولاني بود،بنابراين درد دلها و اسرار مشتري در ضمني كه دلاك مشغول كيسه كشيدن او بودباز ميشد.يكروز يك مشتري در حاليكه زير دست دلاك بود ،با او درد دل مي كرد و مي گفت:
عالم همه محو گل رخسار حسین(ع) است. ذرات
در عجب از کار حسین(ع) است.
دانی که چرا خانه ی حق گشته سیه پوش؟ زیرا
که خدا نیز عزادار حسین(ع) است.
دانی که چرا آب فرات هست گل آلود؟ شرمنده
ز لعل لب عطشان حسین است
دانی که چرا چوب شود قسمت آتش؟ بی حرمتیش
با لب و دندان حسین است.
دانی که چرا چشم خدا داده بشر را؟ چون ذات
خدا عاشق چشمان حسین است.
متن زیر جزو دستنوشته های
دکتر علی شریعتی می باشد که بدلیل برداشت غلط بسیاری از مخاطبان باعث بوجود آمدن
سوء تفاهمهایی در مورد ایشان گردید. با توجه به اینکه نگارنده ی این متن قصد
هیچگونه توهین به هیچ یک از شخصیتهای مبارز و معتقد و انقلابی را نداشته است
خواهشمند است در اظهار نظر نهایی خود کمال دقت را مبذول فرمایید. با تشکر.
مدیریت وبلاگ
نوعی جدید و تیپی تازه در
میان گروه اسلامی پدید آمده است که فقیه نیستند اما مثل همین فقها حرف می زنند ،
یعنی حرف نمی زنند که در رشته منبر نیستند. نمی نویسند که اهل تصنیف و تالیف و
ترجمه نیستند ، صدر اسلام و نهضت اسلام را نمی شناسند زیرا که سیره ی پیغمبر و شرح
ائمه و اصحاب را نمی دانند که این چیزها مربوط به تاریخ است و به علوم دینی مربوط
نیست. مباحث اعتقادی و استدلالی اصول فکری اسلام را نمی شناسند زیرا که این رشته
علوم عقلی است و ویژه متکلم و فلسفه خوان و اهل جدل. خلاصه آقا متکلم نیست ،
فیلسوف نیست ، عارف نیست ، خطیب نیست ، مدرس نیست ، تاریخ اسلام را نمی داند ،
اقتصاد اسلام را نمی داند ، پیشوایان اسلام را نمی شناسد ، تمام عمر دست به قلم
نبرده است ، یک نفر یک کلمه حرف تازه یا کهنه ای درباره اصل یا فرع اسلام از او
نشنیده است. خود به خود این سئوال پیش می آید که : پس آقا چکاره است؟
آقا روحانی است!
یعنی
چه؟ ، مصرفش چیست؟ ...
رنجهای پیروان علی،
بیشتر از رنجهای خود علی است. برای اینکه رنجهای خود علی جز رنجهای پیروانش نیست.
علی بزرگتر از آن است که از رنجهای خویش رنج ببرد. برای این است که می بینیم وقتی
که در برابر کفر، و در برابر شرک، و در برابر دشمن رویاروی، در احد، در حنین و در
بدر می جنگد مثل شیر می غرد. اما وقتی در میان پیروان خودش است، در میان شیعیان
خودش است، در مسجد کوفه خلیفه است، و همه شیعیان او پیروش حلقه زده اند، آنجاست که
فریادهای علی را می شنویم. و آنجاست که با شدت و با خشم و در حال ناتوانی از فشار
درد به صورت خودش سیلی می زند.
خاطره علی نه تنها
همه رنجهای این روح بزرگی که از تمام جهان بزرگتر است را تداعی میکند، بلکه خاطره
رنج همه مصیبت زدگان، همه محرومان و همه ستم دیدگان تاریخ بشری را تداعی میکند.
زیرا علی تجسم عدالت مظلوم در تاریخ بشر است. علی نه تنها قرآن ناطق است، بلکه
آزادی ناطق است. عدالت ناطق است. انسانیت متعالی ناطق است. و همه رنجها و شهادت ها
و شکنجه ها و شلاقهایی است که بشریت خورده و انسانیت رنج دیده و از همه ستم ها و
همه پریشانی ها و همه خیانتها که در روح و وجدان بشریت رنج می برد، در چهره علی و
در حلقوم علی رنج می برد.
رنج علی این است و
این است که آن شب تا شمشیر را در فرق خودش و در نفس خودش حس میکند، اولین کلمه ای
که از جانش کنده میشود، این است که: « فزت و رب الکعبه» قسم به خداوند کعبه که
نجات پیدا کردم.
<---------------------------------------------------------------
دکتر علی شریعتی- برگرفته از کتاب: علی، بنیانگذار وحدت اسلامی